با شما زمستونو سر كردم

بغض

گفت : چرا اينقدر آب مي خوري ؟

گفتم : گير كرده ، پايين نميره

گفت : آب خوردن فايده نداره .. بايد بالا بياريش .. بايد قطره قطره از چشمات بالا بياريش

يه روز قيف هست نفت نيست ، يه روز نفت هست قيف نيست

ديروز نمي دونم از كدوم دنده بيدار شده بودم كه حال خوشي داشتم .. تصميم گرفتم بعد از چند هفته بي حس و حالي كاراي عقب افتاده مو انجام بدم .. به هادي زنگ زدم و گفتم بختت برده ، منوي رنگ بده كه مي خوام امروز كاراتو تموم كنم .. بيچاره ذوق مرگ شد.... خوش خوشانه سلكت موسيقي ِ مخصوصم رو گذاشتم و نور اتاق رو تنظيم كردم و يه پارچ چاي غليظ هم ريختم و با سلام و صلوات مستقر شدم پشت ميز كارم ... به قاب عكس چشمكي زدم كه يعني آره ماهم بلديم شارژ باشيم .... دو سه تا رنگ ساختم و رفتم براي شروع كار ... گونيا افتاده بود زير ميز .. خم شدم كه گونيارو بردارم ... خشك شدم ... بين زمين و آسمون گير كردم و رگ كمرم گرفت ... ياد پري افتادم كه مي گفت به تمام كائنات قسمت ميدم تصميم نگير ... اوني كه تو قاب عكس بود مي خنديد به من ... گفتم نخند سرت مياد ... خلاصه با مصيبتي درد كمرم رو آروم كردم ... امروز كه بيدار شدم تصميم گرفتم به بي حالي خودم غلبه كنم و دوباره مثه سرتق ها نشستم پشت ميز كار و نيم ساعت بعد آه از نهاد دندونم بلند شد ... اين يكي رو واقعا نمي شد شوخي گرفت رفتم دكتر و شاخ در آوردم وقتي  دكتر گفت خيلي عميق عفونت كرده ... گفتم شوخي مي كني دكتر ... تا حالا درد نگرفته بود فقط يه ذره سوراخ شده ... گفت بعضي عفونت ها مثه آتيش زيرخاكستر مي مونه ... يه دفعه خودشو نشون ميده ... گفتم آره دكتر جان .. مثه بعضي آدما كه يه باره فرو مي ريزن .. يه دفعه خودشونو نشون ميدن ... يهو رنگ عوض مي كنن ...به ظاهر خوبن و گاهي اوقات خيلي عالي .. ولي با يه تلنگر مي بيني كه اي واي ... تا عمق خراب شدن .. يعني خراب بودن ؟

گفتم بكش دكتر جان .. دندون خراب رو بايد كشيد .. دكتر گفت يعني چي بكش ؟ پس فردا كه خنديدي و يه چاه ويل تو دهنت معلوم شد لعنتشو واسه من مي فرستي  ... گفتم شما اين خراب شده رو بكش من قول ميدم كه سالي يه بار بيشتر نمي خندم ... اون يه بار هم مصادف ميشه با خورشيد گرفتگي و كسي ديگه اين چاه ويل رو نمي بينه .... ولي خب دكتره عين خودم زبون نفهم بود ..... با خودم فكر كردم اي كاش خاطره ي آدما به جاي قلب و ذهن ، توي دندون بود ... ميشد عصب كشي كرد و بعد هم پرشون كرد و گاهي اوقات هم كشيدشون و خلاص شد .. خلاص

خلاصه اينكه تصميم گرفتم تا چهار ستون بدنم فرو نريخته ديگه تصميم نگيرم ....

آيينه ام را بر دهان تك تك ياران گرفتم

تا روشنم شد : در ميان مردگانم ، همدمي نيست

فمينيست قلابي

تقاطع امير آباد_ بولوار ايستاده بودم منتظر تاكسي ، يه ماشين بوق زد طبق عادت هميشگي نگاهي به راننده انداختم تا صلاحيتش ُ بسنجم ، نه ، اصلا صلاحيت نداشت و بادست اشاره كردم بره رد ِ كارش . راننده سمج ايستاده بود چند قدم رفتم بالاتر و اونم اومد بالاتر شيشه رو كه كشيد پايين صداي موسيقيش محكم خورد تو گوشم :

گوشيو بردار تاصدات يه ذره آرومم كنه

گفتم زبون خوش حاليت ميشه ، ابروهاي لنگه به لنگه شو انداخت بالا ، گفتم پس حاليت نميشه ، به هرحال خودش اعتراف كرد زبون خوش حاليش نميشه و من هم به اجبار از زبون ناخوشم استفاده كردم و جوانك گازشو گرفت و رفت .

يه فروند تاكسي پيدا شدو چپيدم توش ، خانمي كه كنارم نشسته بود گفت خوشم اومد خوب حقشو گذاشتي كف دستش با اينجور آدما بايد همينجوري رفتار كرد ... يه خنده ي كج و كوله اي تحويلش دادم و هيچي نگفتم بعد خانومه كه چهل و چند ساله بود بي مقدمه گفت  فمينيستي ؟ (يا حضرت اجل اين ديگه از كجا پيداش شد ...) گفت هيچ كس به فكر ما زنها نيست ما خودمون بايد به فكر خودمون باشيم ..... گفتم اختيار داريد خانوم الان دنيا داره رو انگشت كوچيكه ي خانم رايس مي چرخه ... خانومه گفت مرده شور اونو ببرن اگه عرضه داشت كه الان حال و روز ما اين نبود .... حوصله ي بحث كردن نداشتم به خاطر همين سرمو فرو كردم تو كوله پشتي م تا بلكه دست از سرم برداره ..... كه يهو ديدم خانومه عين نارنجك بيخ گوشم منفجر شد و گفت فمينيست قلابي !!!!!!!!!

يا خدا .. چرا همه قاطي كردن امروز  .... گفتم بله ؟ خانومه يه اشاره اي به حلقه ي من كردو گفت اگه فمينيست اصل بودي هيچ وقت ازدواج نمي كردي .... اصلا حال نداشتم توضيح بدم كه فلسفه ي حلقه ي من چيه و اين حلقه نقش تراز رو براي من بازي مي كنه يعني اگه دستم نباشه كج راه ميرم ... به همين سادگي .... خب اين جفنگيات رو فقط خودم مي تونم باور كنم .....

خانومه گفت شما اصلا ميدونيد فمينيست چي هست ؟ گفتم راستش من فقط ميدونم فمينيست چي نيست ؟ من مطمئنم فمينيست ضد مرد بودن نيست من با اين بنده خداها هيچ پدر كشتگي ندارم حالا گيريم هيچ دل خوشي هم ازشون ندارم ..... اونا هم يه موجودات مفلوكي هستن عين ما .. اونا از بد حادثه افتادن اينجا و ما هم از بد همون حادثه افتاديم همين جا .....

خانومه شروع كرد به سخنراني كردن برعليه آقايون ... ديدم ظاهرا اين قصه سر دراز دارد .. به راننده گفتم آقا لطف كن نگه دار پياده ميشم ... راننده بيچاره كه بدجور جا زده بود گفت جسارت نباشه خانوم هنوز به گيشا نرسيديم گفتم آقا جان من تازه فهميدم كه اصلا گيشا نمي خواستم برم مسيرم جاي ديگه ست .. از دهنم در رفت  ......خانومه آخرين تيرشو خالي كرد و گفت اين هم از جووناي اين دوره زمونه مرده شور اون آينده اي رو ببرن كه اينا قراره بسازن .... اينجا بود كه فهميدم خانومه رسما تعطيله  از ماشين پياده شدم و دعا كردم خدا يه عقل درست درمون به اون  بده و يه پول درست درمون هم به من ...بقيه ي راه رو پياده گز كردم و با خود خواندم :

تو را زن مي خواهم آنگونه كه  هستي

تو را چون زناني مي خواهم در تابلوهاي جاودانه

تو را زنانه مي خواهم زيرا تمدن زنانه است ... شعر زنانه است ... ساقه ي گندم ... شيشه عطر ... حتي پاريس زنانه است ... بيروت با تمام زخم هايش زنانه است

تو را سوگند به آنان كه مي خواهند شعر بسرايند .... زن باش

تو را سوگند به آنان كه مي خواهند خدا را بشناسند .... زن باش

و به اين فكر كردم  كه واقعا فمنيست ... فيمينيست.... فمينيست... فمينيسم .... .... حالا همين چيزي كه من اين همه به خاطرش فحش خوردم چيه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

تهوع

يك قهوه ي ترك مي خواي؟ اينجا همه چي تلخه

جردن يا كه كشتارگاه  ،اين بخته كه  بدبخته

از عربده لبريزم ، هي پرنكن اين جامم

گوشتو بده بستان ، از من قدح جانم

اين زندگي وارونه ست ، بد مست شده دنيا

عُق بزن ، خلاص ميشي از خلسه ي اين رويا

تقدير  فقط حرفه ، وقتي ته خط مرگه

رگبار ِ  بهاري هم ، گور ِ تن ِ گلبرگه

تا خرخره تو رنجيم ، خوشبختي زِر مفته

اون كه مارو بد بُر زد، رو شاه  ورق خفته  

تاوان ِ گناهيم ما ، هيچ راه نجاتي نيست

ابرا رو عقيم كردن ، باران حياتي نيست

سيگارمو روشن كن ، يك قهوه ي تلخ مي خوام

گور باباي دنيا  ، يك گور تو بلخ مي خوام

......

جمدانت كنار تخت باز است ... مي روي .. مي آيي .. كشوها خالي مي شوند .. چمدانت پر مي شود .. ميز توالت از عطر خالي مي شود .. تصويرت از ذهن آينه مي گذرد .. قاب عكس را برميداري .. ديوار از شرم برهنگي رنگش مي پرد .. دمپايي هايت را در مي آوري و مي چپاني گوشه ي چمدان .. خانه از انعكاس  صداي قدمهايت خالي مي شود .. چمدان را فشار ميدهي ، بسته نمي شود .. آلبوم عكس را بيرون مي آوري ... چمدانت ا زخاطره تهي مي شود ... من از خاطره لبريز مي شوم ... رنگ خاكستري پالتويت دلم را آشوب مي كند .. روسري ات را در هوا مي چرخاني ... پشتت ايستاده ام ... گوشه ي روسري ات شلاق مي زند به صورتم ... شال ات را كه مي پيچاني دور گردن ات .. نفسم بند مي آيد .. كليد را داخل قفل مي چرخاني _ تق _ .. دلم هُري مي ريزد ..  چيزي در درونم مي شكند .. برميگردي و نگاهم مي كني ... دستي از پشت مرا مي كشاند به عقب و در كافه اي را باز مي كند و مي نشاند پشت يك ميز دو نفره و دو فنجان چاي مي گذارد جلويمان و نگاهم را به نگاهت گره مي زند و صدايم را مي شنوم كه مي گويد : تو چشمات دو تا مجنون مي بينم .... دستي دوباره مي زند تخت سينه ام و با شتاب مي گذر م از زمان و سكندري مي خورم و مي ايستم روبروي تو و كنار چمدان بسته ات .... به چشمهايت چشم مي دوزم و نرم نرمك قدم مي گذارم توي شب نگاهت و پاهايم تر مي شوند و همون دو تا مجنون را مي بينم كه با تو پير شده اند .... چرخ هاي چمدانت خراش مي اندازند برتن كوچه ... رد ِ رفتن ات را دنبال مي كنم ... نقطه اي خاكستري مي شود در انتهاي كوچه كه در پيچ كوچه حل مي شود .....

خلقت

دستي قفل دهانم را گشود

سيبي حنجره ام را خونين كرد

باطل اباطيل

همه چيز باطل است .. انسان را از تمامي ِ مشقت اش كه در زير آسمان مي كشد چه منفعت است .. يك طبقه مي روند و طبقه ي ديگر مي آيند و زمين تا به ابد پايدار مي ماند ... همه چيزها پراز خستگي ست كه انسان آن را بيان نتواند كرد .. چشم از ديدن و گوش از شنيدن پر نمي شود آنچه بوده است همان است كه خواهد بود و آنچه شده است همان است كه خواهد شد

 و در زير آفتاب هيچ چيز ِ تازه نيست ...

 آيا چيزي هست كه در باره اش گفته شود ببين اين تازه است ؟ ... تمامي كارهايي را كه در زير آسمان كرده مي شود ديدم كه اينك همه ي آن ها بطالت و در پي باد زحمت كشيدن است....

كتاب جامعه 

من كه باور ندارم ، فردا هم روز خداست

ديروز ُ باختيم چه تلخ ، فردا رو حكم فناست

سطرهايي از يك داستان كوتاه

.... زن چادرش را از سربرميدارد و رو مي كند به دختر  :گلناز جان با خودكار ميتوني بنويسي ؟

كشوي ميزتحريركهنه را بازمي كند و خودكاري برميداردو مي كشد كف دستش و ميدهد دست دختر : با مداد كه مي نويسي رنگش زود ميره ، دووم نداره

دختر خودكار را از زن مي گيرد و بين انگشتانش مي چرخاندو مي گويد : خاله فيروزه ، فقط نامه تون كلمه هاي سخت نداشته باشه

زن انگشت شصتش را با زبان خيس مي كندو محكم مي كشد روي خط سبز خودكار و با خودش فكر مي كند كه چگونه دربدري و  زندگي ِ سخت اش را با كلمه هاي آسان تعريف كند ....

خدايا با توام .... در هاويه كيست كه تو را حمد مي گويد

خدايا باتوام ... حواست به اين پايين هست ؟.... حواست به بچه ها هست؟ ..صداي ضجه ي معصوم ترين مخلوقاتت رو مي شنوي يا مرغان خلد برين ات برهياهو غالب آمده اند؟..... رنگ خون رو مي بيني يا سرسبزي ِ طوبي پيش چشمانت گسترانده اند؟ ....

خدا .....بچه ها هيچي نمي دونن .... بچه ها محمدو عيسي و موسي و ابراهيم رو نمي شناسن ..... بچه ها قرآن و تورات و انجيل رو نخوندن .... اونا نمي دونن تقسيم اراضي يعني چي ... اونا حتا نميدونن تو همه جا هستي يعني چي ... اونا فكر مي كنن تو فقط تو آسموني و اين انصاف نيست درست از نقطه اي كه بچه ها  فكر مي كنن تو اونجايي، رو سرشون بمب بباره به جاي رحمت

بچه ها فقط فرق بين گرسنگي و سيري ، گرما و سرما ، نوازش و سيلي رو ميدونن .... اگه مي بيني يقه ي تو رو گرفتم براي اينه كه اين پايين اونايي كه مي تونن كاري كنن  جاشون گرمه و شكمشون سيرو جيبهاشون پر .....

من به آدم بزرگاي اين معركه كاري ندارم ..... اما پاي بچه هارو از اين مهلكه بكش بيرون

اگه ان الله مع الصابرين حقيقت داره ... به بچه ها نشون بده

نذار به اين باور برسيم كه : مانند فاخته براي انصاف مي ناليم و نيست ، انتظار نور مي كشيم و اينك ظلمت است

براي يه بار هم كه شده قانون خشك و تر با هم مي سوزن رو عوض كن .... معجزه ازت نمي خواهيم فقط به بچه ها نگاه كن

بذار اونا با عشق ، بخشيدن رو ياد بگيرن ...... نخواه كه با نفرت ، انتقام گرفتن رو ازحفظ بشن

شايد بگيدمردم غزه به من چه ربطي دارن ... تنها كساني كه فارغ از مليت و رنگ و نژادو مذهب براي من با ارزش هستن بچه هان ...معصوم ترين موجودات خلقت ... اين پست رو براي تمام بچه هايي نوشتم كه الان دست و دلشون از اضطراب مي لرزه كودكاني كه حتا نفس هاشون هم سرده

ببين چي گذاشتي رفتي

من ،

      جنون و بي قراري

خاطرات پاره پاره

        يه مشت عكس يادگاري